Sachin : A Billion Dreams – Movie Review

Sachin A Billion Dreams - Movie Review (1)
‘Sachin: A Billion Dreams’
– this docudrama-biographical film directed by James Erskine does not fails to give us countless number of goosebumps right from the title card. This documentary primarily focuses on showing the transformation of a notorious kid to a focused cricketer, Sachin‘s incomparable achievements and his dream since childhood to win the world cup for his country.

In a country where Sachin is celebrated as the ‘God of Cricket’, the question at the time of a match is not ‘What is the score?’ but ‘Is Sachin still playing?’; the answer for that question is India’s hope and it decides a match’s success and failure. This film could be a priceless time-machine to the ardent fans of Sachin and people born in the 1990s and late 1980s, which would take them on a beautiful journey down memory lane. A.R.Rahman‘s sound tracks and the background score were just scintillating!

The film also speaks about the hardships, the inner struggle and the never-lessening pressure that Sachin faced from the media, fans and committee. The comments he received at the time he too charge as the Captain, Sachin being removed from the captain-ship without even a proper information to him, the injuries in his body that stopped him from giving his fullest, the match-fixing scam, the unexpected loss in the 2003 World cup final and Team India’s most under-performed 2007 World cup matches (with Greg Chappell shuffling the batting order completely for no reason) – this docudrama covers every such thing.

The film captures Tendulkar’s cricket and personal life in substantial detail, even some of which have never been heard of or seen before. At the same time, the film has failed to talk about Sachin‘s efficiency as a good bowler though; also, there could have been more detailing on the match fixing scams which put down the Indian cricket team into one of its worst phases ever!

Sachin: A Billion Dreams – A must watch biographical docudrama!

– Rahman

‘FOLLOW’ us at https://boxofficebossblog.wordpress.com to read more movie reviews & interesting cinema articles… Movie buffs, do subscribe…!!

சத்ரியன் – திரைப்பட விமர்சனம்

Sathiriyan - Movie Review (1)
‘சுந்தரபாண்டியன்’
என்கிற சூப்பர் ஹிட் படத்தோடு தன் கேரியரைத் தொடங்கிய இயக்குனர் S.R.பிராபகரன், உதயநிதி ஸ்டாலினுக்காக ‘OK OK’ ஸ்டைலில் எடுத்த ‘இது கதிர்வேலன் காதல்’ திரைப்படம் சுமாராக ஓடியது. நடிகர் விக்ரம் பிரபுவுக்கு தன் முதல் படமான ‘கும்கி’ படத்திற்கு பிறகு, சொல்லிக்கொள்ளும்படி பெரிய ஹிட் எதுவுமே இல்லை. ‘இது என்ன மாயம்’, ‘வாகா’, வீர சிவாஜி’ என சமீபத்திய ரிலீஸ்கள் எல்லாமே படுதோல்வி அடைந்தது. விக்ரம் பிரபு, இயக்குனர் பிராபகரன் என இருவருக்குமே கண்டிப்பாக தங்கள் கேரியரில் ஒரு பெரிய ஹிட் தேவைப்படும் இந்நிலையில், ‘சத்ரியன்’ அவர்களுக்கு கை கொடுக்குமா?

*** Mild Spoilers Ahead ***

திருச்சி மாநகரமே பார்த்து அஞ்சிடும் ரவுடியான குணா (விக்ரம் பிரபு) தன் காதலி நிரஞ்சனாவுக்காக (மஞ்சிமா மோகன்) தன் தொழிலையும் வன்முறையையும் கைவிட்டு திருந்த முயற்சிக்கும்பொழுது, எதிரிகள் மூலம் அவருக்கு பல பிரச்சினைகள் வருகிறது. அவற்றை சமாளிக்க மீண்டும் வன்முறையை கையில் எடுக்கும் விக்ரம் பிரபு அதிலிருந்து மீண்டு வருகிறாரா இல்லையா என்பது தான் ‘சத்ரியன்’ படத்தின் கதை.

காதலுக்காக திருந்தும் ரவுடி என்கிற ஹைதர் காலத்து கதையை, நாம் தமிழ் சினிமாவில் குறைந்தபட்சம் 200 படங்களிலாவது பார்த்திருப்போம் இல்லையா? அதையே இன்னொரு முறை தன் பங்குக்கு எடுத்திருக்கிறார் இயக்குனர் S.R.பிராபகரன். அதை கொஞ்சம் சுவாரஸ்யமாக சொல்லியிருந்தாலாவது, தேவலாம். ஆனால், அதுவும் இல்லை. படம் ஆரம்பித்து 5 நிமிடங்களில், வில்லன்களுக்கு கொடுக்கப்படும் அறிமுக பில்டப்பிலேயே நமக்கு போரடித்துவிடுகிறது.

அதைத் தாண்டி… படம் நெடுக பார்த்து பார்த்து சலித்துப் போன பழைய காட்சிகளும், எளிதில் கணிக்கக்கூடிய டிவிஸ்ட்களும், கிளிஷேக்களும், தூக்கத்தை வரவழைக்கும் வசனங்களும், எந்தவித ஈர்ப்பையும் ஏற்படுத்தாத பாடல்களும் சண்டைக்காட்சிகளும் காமெடியுமே படம் முழுக்க நிறைந்து கிடக்கிறது. பேசிக்கொண்டே இருக்கும் வில்லன்கள், பில்டப் மட்டுமே கொடுக்கும் ஹீரோ, 1990 சினிமாக்களில் வருவதைப் போல ‘நல்ல போலீஸ்’ என்கிற பெயரில் வரும் ‘மொக்கை போலீஸ்’, ஹீரோ இருக்கும் இடம் தெரியும் என்று சொல்லியும் ஹீரோ பிரண்டை ஒன்றும் செய்யாமல் விடும் லூசு வில்லன் என படத்தின் குறைகளை சொல்லிக்கொண்டே போகலாம். மொத்த படத்திலும், ஞாபகம் வைத்துக்கொள்ளும்படி ஒரேயொரு காட்சி கூட இல்லை. அரங்கத்திலிருந்த மொத்த ரசிகர்களுமே ‘எப்போடா இண்டர்வெல் வரும், எப்போதான் படம் முடியும்?’ என காத்திருப்பதையும் கிண்டலடிப்பதையும் பார்க்க முடிந்தது.

படத்தின் பிரதான கதையான கோஷ்டி மோதல், யார் திருச்சியை ஆள்வது என்கிற போட்டியிலேயே ஒரு சுவாரஸ்யமும் இல்லாதபொழுது டாக்டராக வரும் கவின், அவர் காதலியாக வரும் ஐஸ்வர்யா தத்தா என பல கிளைக்கதைகள் எதற்கு? நேரத்தைக் கடத்தவா? குணா மீது நிரஞ்சனாவுக்கு காதல் வரும் காட்சி, வன்முறை வேண்டாம் என நிரஞ்சனா சொல்லும் காட்சி, தன் காதல் பற்றி ரவியிடம் குணா சொல்லும் காட்சி, நிரஞ்சனா வீட்டிற்கே சென்று அவள் அம்மாவிடம் குணா பேசும் காட்சி என படத்தின் முக்கிய காட்சி எதிலுமே கொஞ்சம் கூட வலுவில்லை. காட்சியை மேலும் ரசனைக்குறியதாக ஆக்க வேண்டிய வசனங்கள் எல்லாம், பொறுமையை சோதிக்கும்படியே இருந்தன. அதிலும் கிளைமாக்ஸில் வில்லனையும், எதிர்கோஷ்டியில் இருக்கும் தன் நண்பனையும் ஹீரோ பேசியே திருத்தும் வசனங்களெல்லாம் ‘ஐய்யோ சாமி முடியல’ ரகம்! மொத்த படத்தில் ஒரேயொரு ஆறுதல் என்றால், அது நாயகி மஞ்சிமா மோகன் தான். ‘அச்சம் என்பது மடமையடா’ படத்தை விட இதில் சற்றே எடை குறைவாகவும், திருச்சி பெண்ணாக சுடிதாரில் ரொம்பவே அழகாகவும் தோன்றியிருக்கிறார்.

இது தான் அடுத்த நடக்கப்போகிறது என கணிக்கக்கூடிய இது போன்ற மசாலா திரைப்படங்களில் ஒரு இயக்குனர் ஸ்கோர் செய்யக்கூடிய ஏரியாக்களே திரைக்கதை, வசனம் மற்றும் மேக்கிங் தான். அவை எல்லாவற்றிலும் ‘தேமே’ என கோட்டைவிட்டு விட்டார் இயக்குனர். இப்படியொரு கதையை கொண்ட படத்தின் திரைக்கதையை, இயக்குனர் ஏன் நத்தை வேகத்தில் அமைத்திருக்கிறார் என தெரியவில்லை.

எல்லா படங்களிலும் இதே போல ஒரே மாதிரியான விறைப்பான ரியாக்ஷன்களை மட்டும் கொடுத்துக்கொண்டு இன்னும் எத்தனை நாள் காலம் தள்ளப்போகிறாரோ நடிகர் விக்ரம் பிரபு? தாத்தா அளவுக்கு இல்லாவிட்டாலும், அப்பா அளவிற்காவது நடிக்க வேண்டாமா? ஒரு சில காட்சிகளே வந்தாலும் கூட, கவின் நிறைவாக நடித்திருக்கிறார். படத்தில் ஹீரோவின் காட்பாதர் போல ரவி என்கிற ஒரு கதாபாத்திரம் வருகிறது – அந்த கதாபாத்திரத்தில் விஜய் முருகனை ஏன் நடிக்க வைத்தார்கள் என தெரியவில்லை. கொஞ்சமும் செட் ஆகாத அவர், மிகப்பெரிய மைனஸ் ஆக இருக்கிறார். தாரா போன்ற திறமையான ஒரு நடிகை ரொம்பவே சின்ன ரோலில் வீணடிக்கப்பட்டிருக்கிறார். யோகி பாபு கூட ஏன் வருகிறோம், போகிறோம் என்றே தெரியாதபடி இரண்டே காட்சிகளில் வந்து போகிறார். டெக்னிக்கல் அம்சங்களில் சிவகுமார் விஜயனின் ஒளிப்பதிவு ஈர்க்கிறது. யுவன் ஷங்கர் ராஜாவின் இசையில் ஒரு பாடல் கூட கேட்கும்படி இல்லை; பின்னணி இசை ஆங்காங்கே கவனம் ஈர்த்தாலும், பெரிதாக கவரும்படி எதுவுமே இல்லை. யுவனுக்கு என்னதான் ஆச்சு? அது சரி, இப்படியொரு படத்தில் யுவனை மட்டும் குத்தம் சொல்லி என்ன ஆகப்போகிறது?

‘சத்ரியன்’ என்கிற இந்த படத்துக்கு முதலில் வைத்த பெயர் ‘முடிசூடா மன்னன்’… அப்படியே விட்டிருக்கலாம், ‘சத்ரியன்’ என்கிற டைட்டிலாவது தப்பியிருக்கும்! :/

ரஹ்மான்

‘FOLLOW’ us at https://boxofficebossblog.wordpress.com to read more movie reviews & interesting cinema articles… Movie buffs, do subscribe…!!

Sathiriyan - Movie Review (3)

 

ஒரு கிடாயின் கருணை மனு – திரைப்பட விமர்சனம்

4b14aa4e-0301-4e10-a2f1-7bf9d387ef07
புதிதாக கல்யாணம் ஆன விதார்த் மற்றும் ரவீணா, தங்கள் கிராமமான ‘நடுவப்பட்டி’ மக்களோடு சேர்ந்து குலதெய்வ கோவிலுக்கு கிடா வெட்ட போய்க் கொண்டிருக்கிறார்கள். போகிற வழியில் எதிர்பாராத விதமாக ஒரு உயிரிழப்பு ஏற்பட்டுவிடுகிறது. நடுவப்பட்டி மக்களும், விதார்த்தும் அடுத்து என்ன செய்கிறார்கள்? போலீஸை எப்படி சமாளிக்கிறார்கள் என்பதே ஒரு கிடாயின் கருணை மனு படத்தின் கதை.

கிடாவெட்டு, குழந்தைக்கு மொட்டை அடித்தல், காது குத்துவது என வீட்டின் ஒவ்வொரு சிறப்பு நிகழ்ச்சிக்கும் ஊரையே அழைத்து குலதெய்வத்தை வணங்கி கறி சோறு ஆக்கி உண்ணும் நம் மக்களின் பழக்க வழக்கங்களை அப்படியே நம் கண் முன் கொண்டு வந்து நிறுத்துகிறார் இயக்குனர் சுரேஷ் சங்கையா.

படத்தில் ஒவ்வொரு கதாபாத்திரமும் அவ்வளவு நிஜமாக இருக்கிறார்கள். 35 வயதில் கல்யாணம் ஆகியும் மனைவியை நெருங்க முடியாத விதார்த், எப்பொழுதுமே அக்கறையோடு திட்டிக்கொண்டே இருக்கும் விதார்த்தின் பாட்டி, புலம்பிக்கொண்டே இருக்கும் மாமனார், விதார்த் கையில் கவர் மாட்ட சொல்லும் அவர் மனைவியைப் பார்த்து தானும் கவர் மாட்டும் நண்பர்கள், ஆட்டுத்தோலுக்கும் முன்னங்காலுக்கும் ஆசைப்பட்டு வரும் கறிக்கடைக்காரர், எங்கு விருந்து என்றாலும் உடனே முதல் ஆளாக கிளம்பிவிடும் பைரவன்-வைரவன் பிரதர்ஸ், ‘ஏம்ப்பா, என்னைய ஒரு வார்த்தை கேட்டுட்டு கரண்டியை எடுக்கலாம்ல?’ என பரிதாபமாக பேசியே சிரிப்பை வரவழைக்கும் சமையல்கார ‘சித்தன்’, கிராமத்தினரிடையே எக்குத்தப்பாக மாட்டிக்கொள்ளும் லாரி டிரைவர், முதலில் ஆவேசமாக பேசி பின்னர் மொத்தமாக சரண்டர் ஆகும் லாரி ஓனர், தொட்டதற்கெல்லாம் ‘அரும்பாடுபட்டு’ என ஆரம்பிக்கும் ஊர்க்காரர், கிடைத்த சந்தர்பத்தை தனக்கு சாதகமாய் உபயோகிக்கும் வக்கீல் மாமா, கடைசி காட்சியில் ‘ஒரு வாய் சாப்பிட்டுட்டு போகலாம்லப்பா’ என கேட்கும் அந்த பாட்டி என படம் நெடுக வரும் கதாபாத்திரங்கள் தான் மொத்த படத்தையுமே தாங்கிப் பிடிக்கின்றன.

இத்தனை எளிமையான ஒரு கிராமிய படத்தைப் பார்த்து எத்தனை நாளாயிற்று? கடந்த 10 ஆண்டுகளில் வெளியான படங்களில் ஒரு சின்ன கிராமம், அந்த மண் சார்ந்த கதாபாத்திரங்கள், அந்த பாத்திரங்களுக்கே உண்டான சுவாரஸ்யம் என மிக அருமையாக நெய்யப்பட்ட ‘வாகை சூட வா’, ‘பூ’, ‘வெண்ணிலா கபடி குழு’, ‘களவாணி’ ‘அழகர்சாமியின் குதிரை’ படங்களின் வரிசையில் ‘ஒரு கிடாயின் கருணை மனு’ படத்தையும் கண்டிப்பாக சேர்த்துக் கொள்ளலாம்.

மிக எளிமையான வசனங்களினால் ஈர்க்கிறார் இயக்குனர். படத்தின் முதல் காட்சியில் தன் கல்யாணத்திற்கு வந்த பரிசுப் பொருட்களில் பெரும்பாலும் கடிகாரங்களே இருப்பதைப் பார்த்துவிட்டு ‘சுவத்துக்கு நாலுன்னு மாட்டினாலும், கதவுக்கு மூணு மிஞ்சும் போலயே’ என்பதில் ஆரம்பித்து, ‘கிடாவுக்கு வேப்பிலை தின்னக் கொடுத்து, கறியைக் கசக்க வைக்கவா கெழவி இவ்வளவு கஷ்டப்பட்டுச்சு?’ என படம் முழுக்க ரொம்பவே யதார்த்தமான வசனங்கள் நிரம்பி வழிகிறது. இசையும், ஒளிப்பதிவும் கதையின் போக்கிலேயே அழகாய் துணை நிற்கின்றன. இந்த படத்தின் மிகப்பெரும் பலமே, இந்த படத்தின் எளிமை தான். இரண்டாம் பாதியில் ஏற்படும் தொய்வு, குறைகள், சில இடங்களில் சுவாரஸ்யமின்மை என எல்லாவற்றையும் தாண்டி ஒரு சிறந்த படமாக்குவது அதுவே! (y) (y)

ரஹ்மான்

‘FOLLOW’ us at https://boxofficebossblog.wordpress.com to read more movie reviews & interesting cinema articles… Movie buffs, do subscribe…!!

@Thondan – Movie Review

Director Samuthirakani is one of those directors who makes films with a lot of social responsibilities each and every time, with bold statements against every wrong-doings in the society.

Thondan’ also has a lot of such messages with a noble intention. The director has talked about so many things such as farmers’ plight, violence against women, stalking, corruption and caste politics. There is also a scene where the protagonist Maha Vishnu speaks about the rare breeds of cows that our previous generation had and how we had lost them and a few gutsy and open lines about the Jallikattu protest and its tragic end and the violence against fishermen who helped the students. These were great to hear and applaud, but actually none of these were relevant to the script by any means!

In simple, ‘Thondan’ is the same old ‘Good vs Evil’ template social action drama film where a common man confronts a corrupted politician. But, most of the scenes in the film are out of the script that speaks about the current issues. A director has all rights to use cinema as a tool to convey his messages about the current affairs. But cinema being a visual medium, all of them must be well-etched into the script (like ‘Kaththi’ or ‘Thani Oruvan’ without deviating from the core plot). That has not happened in ‘Thondan’ at all, which makes the audience lose their interest eventually.

There are a couple of hard-hitting scenes in the film, but all go futile with a pathetic script. The predictable narration, age-old clichés in action scenes, the preachy ‘puratchi’ lines and philosophies about life, the characters that are either too good or extremely bad, the exaggerated emotions and the unwanted songs – all adds to the boredom factor. The comedy scenes in the first half are laughable to a point and the pre-climax IT raid scene was really hilarious, whereas the ghost comedy in the first half was highly irritating. Such a script did not even demand a heroine or a romance episode at all.

– Rahman

‘FOLLOW’ us at https://boxofficebossblog.wordpress.com to read more movie reviews & interesting cinema articles… Movie buffs, do subscribe…!!

@Brindhaavanam – Movie Review

Brindhaavanam’ directed by Radha Mohan is the story of Kannan – a youngster who is deaf and dumb. The film is a feel good drama, for which the director is very well known for. As like the other films of Radhamohan, there is a lot of importance for relationships and emotions in ‘Brindhaavanam’ too.

Radhamohan’s trademark style of humour and sentiments works at most scenes, except for the overdose here and there. The casting has been a very big plus point. Arulnidhi has tried to justify his presence in the role as much as he can; he fits in perfectly as the innocent and ever-smiling Kannan. Tanya who was seen very much underutilized in her debut film ‘Bale Vellaiyathevaa’ has got ample scope to perform in this film, which she has used very efficiently – the interval scene and some scenes in the second half does speak of her potential. Comedian Vivek who appears as himself in the film comes in a very pleasant and lively role in the film, which has been one of the biggest USP. Except for some silly one-liners like ‘Vaazhkai oru vaazhakkaai madhiri’ or ‘Ippodhan en manasu pal set kazhattina paati madihri, free ah irukku’, Vivek makes the audience laugh in a number of scenes. This will be remembered as one of his best roles in his career, and most of the scenes in the first half are like a dedication to him since Arulnithi comes as an ardent fan of Comedian Vivek in the film. M.S.Bhaskar is seen delivering a brilliant performance once again.

The first half of ‘Brindhaavanam’ is beautiful with a handful of heart-warming moments, whereas the second half has an intense flashback after which the film gets middling for a while. The pre-climax and the tediously protracted ending do test our patience to a large extent. The film does have some striking dialogues such as ‘Naama vaazhkkaiyila sandhikkura sila per, Naama vaazhkkaiyila izhandha sila perai gnaabagapaduthuvaanga’ and the conversation between M.S.Bhaskar and Tanya at the church in second half. Radhamohan’s signature style humours like ‘Enga veettula 5 per 5 phone vechirukkom… Apdiyum lonely ah dhan irukkom’ and ‘Pesurathukku phone kuduthaa, Vilaiyaada Candy Crush ketkuriyaa?’ are there in every scene.

Vishal Chandrasekhar’s background score and Vivekanand’s cinematography has been an uplifting feature in the movie. The second song ‘Yaar Nee Yaaradaa’ was good, whereas the other two songs were absolutely needless. The other minuses in ‘Brindhaavanam’ are the over-dramatic characterization and acting of characters like Thalaivaasal Vijay and Subbu Panchu (despite the fact that the scene between Subbu and his daughter was emotional), the film moving episodic at a point of time and the overdone melodrama and unfunny jokes in few scenes (especially towards climax).

Brindhaavanam’ might not be as great as Radhamohan’s ‘Mozhi’ or ‘Abhiyum Naanum’, but a pretty decent drama that is worth a watch!

– Rahman

‘FOLLOW’ us at https://boxofficebossblog.wordpress.com to read more movie reviews & interesting cinema articles… Movie buffs, do subscribe…!!

Achayans – Movie Review

achayans (1).jpg
Except for a handful of good comedy lines in the first 40 minutes and the performances of veteran actors like Prakash Raj & Jayaram, Achayans is a meager masala entertainer. There are a lot of misses than hits.

Neither the comedy nor the investigation portions are interestingly made. With so many insipid commercial additions (the unnecessary fights and songs) and unexciting twists in second half, #Achayans is let down by poor writing.

– Rahman

‘FOLLOW’ us at https://boxofficebossblog.wordpress.com to read more movie reviews & interesting cinema articles… Movie buffs, do subscribe…!!

Sangili Bungili Kadhava Thorae – Movie Review

‘Horror Comedy’ has been the most irritating genre in the past 4, 5 years. ‘Sangili Bungili Kadhava Thorae’ is yet another underwhelming film to join the list of the dull, unexciting, monotonous horror comedy films. Point out anything from this film ‘#SBKT‘, that is a cliché for you. The director has been extremely lazy in trying to write a horror movie script and a lot more lethargic in the way he has presented it.

Every single person in the cinema hall knows what he is going to see in this horror comedy film – a haunted house where the protagonist and his family gets into, a flashback about why the spirit is doing this, how the hero gets rid of it. Doesn’t a writer have the responsibility of trying to present it interesting in the least possible way? The film evokes laughter rarely in bits & parts, with a ‘beaten to death’ ghost story formula that we see in franchises like ‘Muni’ & ‘Aranmanai’.

One loses interest in the very first scene which is highly dramatic and tries too hard to be authentic, followed by an amateurish photoshopped title card (which has pictures taken from Google and films like ‘The Grudge’ 😂😂) – yes, that’s the maximum creativity you can expect from this director.

The 2 flashbacks (one in the first half and the other in the second half) were interesting, though it could have been presented in a better way. There are some interesting ideas in the film here and there, and some instantly hilarious comedy scenes (4 or 5 such scenes). Other than that, ‘SBKT’ is filled only with comedy scenes that aren’t helping the script in anyway and horror scenes that are so dumb and highly annoying with cheap thrills. The cheesy romance episode and the kuthu song in the 2nd half that comes out of nowhere, adds to it. Vishal Chandrasekhar who had done a terrific job in ‘Jil Jung Juck’ & ‘Kuttram 23’ has disappointed heavily in both the songs and background score of ‘SBKT’.

One thing that I always wonder is how does actors like Jiiva and investors like Fox Star Studios choose such substandard products. Do they at least read the bounded scripts of these films?

‘Sangili Bungili Kadhava Thorae’ is an insincerely made humdrum horror comedy! It could be worth an one time watch if you are someone who don’t really worry about mindless entertainers. There are chances that this weary entertainer might also become a hit, and therefore creating more demand for ‘Aranmanai 3’ ‘Muni 4’ or ‘Shivalinga 2’!

– Rahman

‘FOLLOW’ us at https://boxofficebossblog.wordpress.com to read more movie reviews & interesting cinema articles… Movie buffs, do subscribe…!!

Get ALL about MOVIES here :)