Tag Archives: A.R.Rahman

Sachin : A Billion Dreams – Movie Review

Sachin A Billion Dreams - Movie Review (1)
‘Sachin: A Billion Dreams’
– this docudrama-biographical film directed by James Erskine does not fails to give us countless number of goosebumps right from the title card. This documentary primarily focuses on showing the transformation of a notorious kid to a focused cricketer, Sachin‘s incomparable achievements and his dream since childhood to win the world cup for his country.

In a country where Sachin is celebrated as the ‘God of Cricket’, the question at the time of a match is not ‘What is the score?’ but ‘Is Sachin still playing?’; the answer for that question is India’s hope and it decides a match’s success and failure. This film could be a priceless time-machine to the ardent fans of Sachin and people born in the 1990s and late 1980s, which would take them on a beautiful journey down memory lane. A.R.Rahman‘s sound tracks and the background score were just scintillating!

The film also speaks about the hardships, the inner struggle and the never-lessening pressure that Sachin faced from the media, fans and committee. The comments he received at the time he too charge as the Captain, Sachin being removed from the captain-ship without even a proper information to him, the injuries in his body that stopped him from giving his fullest, the match-fixing scam, the unexpected loss in the 2003 World cup final and Team India’s most under-performed 2007 World cup matches (with Greg Chappell shuffling the batting order completely for no reason) – this docudrama covers every such thing.

The film captures Tendulkar’s cricket and personal life in substantial detail, even some of which have never been heard of or seen before. At the same time, the film has failed to talk about Sachin‘s efficiency as a good bowler though; also, there could have been more detailing on the match fixing scams which put down the Indian cricket team into one of its worst phases ever!

Sachin: A Billion Dreams – A must watch biographical docudrama!

– Rahman

‘FOLLOW’ us at https://boxofficebossblog.wordpress.com to read more movie reviews & interesting cinema articles… Movie buffs, do subscribe…!!


Kaatru Veliyidai – Movie Review

Director Maniratnam is always known for making romance dramas, that are close to our hearts. ‘Kaatru Veliyidai‘ is a romance drama too, which is set in the backdrop of the 1999 Kargil war. The film is the tale of Captain Varun who works for the Indian Air force and Doctor Leela Abraham.

Director Maniratnam has failed deplorably in making this romance saga lively  Right from the first scene where the flashback begins, everything looks so artificial. In the whole movie, not even more than 4 scenes are actually refreshing. The film is narrated in a non-linear method, but neither the romance scenes are soulful nor the Pakistan escape sequences are intriguing.

Every other character except Leela’s, look so alienic and almost all the pivotal scenes are lifeless. Not just that – for some reasons, the film on the whole is far away from common (be it the hero’s family which is said to be a Tamil family settled in North India doesn’t even have a single Tamil face or the song in which the Marriage happens completely in North Indian style or the ‘Pillai’ family reacting so cool for their elder son marrying his pregnant girlfriend on the 9th month or the younger son bringing home his fourth girlfriend). The characterization also looks uneven at times (in other words, may be the director failed to make the audience feel his inner conflicts) – actually, it is a wonder that someone like Leela falling for a abusive, male-chauvinistic and self-centred Varun. Of course, the film does have scenes that tries to explain the inner struggles of Varun between being himself and trying to adapt for the sake of his sweetheart – but, all of those scenes fall flat with an uninteresting writing. Till the end, the film keeps on progressing with no impact on the audience at all.

The only relief in the whole film was the scintillating cinematography by Ravi Varman, the breath-taking visuals, the songs by A.R.Rahman (BGM was not that great too  ) and the gorgeous Aditi Rao. Aditi Rao as Leela Abraham speaks all through her beautiful eyes; her enthralling debut is indeed a very big plus point for ‘Kaatru Veliyidai’. Unfortunately, Karthi as the protagonist has been a major miscast. Be it his get-up without a moustache, his awkward mischievous acts or the ‘Maniratnam’ style romance – it was all a misfire. He was the biggest minus point of the film, making it even more unbearable. RJ Balaji does remind Vivek from ‘Alaipaayuthey’ a lot, is that me alone who thinks so? I am not sure if it really makes any difference to the film, if the scenes involving Delhi Ganesh and the scenes of Leela’s parents are chopped off mercilessly.

Undoubtedly, ‘Kaatru Veliyidai’ is the weakest of all Maniratnam films in terms of writing and the poorest in terms of connecting with the audience. How the hell on earth, did the team shoot such a scene where Captain VC escapes off the Pakistan border – is that so easy to do it, as if it is his college hostel gate?  After quite a longtime, I felt like walking out of the cinema hall halfway through a film; it was such an uninspiring and boring romance drama.

– Rahman

‘FOLLOW’ us at https://boxofficebossblog.wordpress.com to read more movie reviews & interesting cinema articles… Movie buffs, do subscribe…!!

@AchchamYenbadhuMadamaiyada / @AYM – Movie Review

280.Achcham Enbadhu Madamaiyada (1).jpg
‘Achcham Enbadhu Madamaiyada’
directed by Gautham Vasudev Menon is a yet another thriller where an ordinary man sees an extra-ordinary situation that he cannot withstand. Looking at the inconsistency in writing, it is obvious that Gautham Menon has been in a dilemma whether to try more of a ‘logic less commercial’ stuff in the second half or to stay with his regular style; that has been the biggest issue with AYM.

GVM has also experimented on blending 2 extremely contrast genres before and after the interval. The first half is a complete romance drama that focuses primarily on the love episode alone. After a very long time, a Tamil film has all its 5 songs in the first half itself and no one will see them as speed breakers. All the 5 songs are very well-picturised and are value-adding to the script. The picturization of the much anticipated ‘Thalli Pogaathey’ is a small disappointment, despite being placed in a perfect situation where the script takes a crucial turn.

The startling interval block sets the bar high for the second half. Whereas the second half was so faltering with a very convenient writing (It was indeed a surprise to see guns that never runs out of bullets in GVM’s films); nevertheless to say, the climax was a very big let-down. Few scenes that were made in GVM’s style shined as his signature, while many others were like uninteresting clichés. Surprisingly, the dialogues in this GVM film were not too sharp; some simple conversations like ‘Naama thappey pannaadhappo nammalai thappaa nenachaa, thappaayidum’ were likable, however dialogues in some pivotal scenes were not inspiring.

The repetitiveness in the dialogues, the too-much usage of ‘voice over’ for the protagonist, the villains who were not so menacing over a point of time, twists that did not make any impact at all, things that looked so hurried and abruptly done – all together spoilt the second half completely. The climax twist which was supposed to be a ‘mass factor’ was neither convincing nor cheered by the audience – that twist and the small flashback about the villains was badly executed.

Coming to performance, Simbhu has given a great comeback and tried his best to save the film doing his part fairly. His measured performance in the love scenes and emotions in the second half was commendable. It was so lovable to see him deliver such a quality performance after a number of overdone masala acts alone. All credits to GVM who does make the best use of this guy’s charisma and acting potential. If STR does focus on his career sincerely and start choosing projects wisely, then there is no stopping for him from becoming a star loved by everyone. Manjima Mohan’s chemistry with Simbhu in the first half was too good, but she was so invisible in terms of performance once the film gets in to the action track. A.R.Rahman’s chartbuster songs has been the primary crowd puller for this film; the background score highly contributes to the intensity of the film – the BGM in the pre-climax and climax portion alone looked so ordinary. Dan Macarthur’s wowtastic cinematography has been another biggest asset of AYM, offering us the best of the exquisiteness of Kanniyakumari, Kerala, Chennai and Turkey.

On the whole, Achcham Enbadhu Madamaiyada is a middling entertainer with a pleasant first half 🙂 and a highly disappointing second half 😦

– Rahman (www.fb.com/rahman.machinist)

Decoding ‘24’ the Movie!

Decoding ‘24’ the Movie!

(Read the English write-up below)

சமீபத்தில் #சூர்யா நடிப்பில் வெளியான #24 திரைப்படம் விமர்சகர்களாலும், பெரும்பாலான ரசிகர்களாலும் வெகுவாக பாராட்டப்பட்டு வெற்றிகரமாக ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது. இது ஒரு புறமிருக்க, ஒரு சிலர் ‘படம் பிடிக்கவில்லை’ ‘படம் புரியவில்லை’ என்று சொல்கிறார்கள். இவை குறித்து தெளிவுபடுத்துவதே இந்த பதிவின் நோக்கம்.

(#24 திரைப்படம் பார்த்தவர்கள் மட்டும் மேற்கொண்டு படிக்கவும்.. Heavy Spoilers Ahead!)

#13B, #மனம் போல அருமையான பொழுதுபோக்குத் திரைப்படங்களைக் கொடுத்த இயக்குனர் விக்ரம் குமாரின் ‘24’ என்கிற இந்த திரைப்படமும் ரொம்பவே
தனித்துவமான எண்டர்டைனர். இழுத்தடிக்கும் காதல் காட்சிகள், பெரிதாக ஈர்க்காத பாடல்கள் என சில குறைகள் இருந்தாலும், மொத்த படமும் அசத்தலாகவே இருந்தது (காதல் காட்சிகளும் ‘time travel’, ‘time freeze’ என கதையை ஒட்டி வருவதாலேயே, பெரிதாக உறுத்தவும் இல்லை).

தான் எடுத்துக்கொண்ட ‘Time travel’ என்கிற கான்செப்ட்டில் சந்து, பொந்து விடாமல் புகுந்து விளையாடியிருக்கிறார் விக்ரம் குமார். படத்தின் ஒவ்வொரு காட்சியிலுமே அவ்வளவு detailing இருந்தது. லாஜிக் ஓட்டைகள் இருந்தாலும், அவற்றை பெரிதாக கவனிக்கவிடாமல் பார்த்துக்கொள்கிறார் இயக்குனர். உதாரணத்திற்கு, படத்தில் வரும் வில்லன் கதாபாத்திரத்தை எடுத்துக்கொள்ளுங்கள்; #ஆத்ரேயா தான் முழு படத்தையும் நகர்த்தி செல்பவன். அவனது கதாபாத்திரம் குறித்து எந்த குறையுமே காண முடியாத அளவு கச்சிதமாக இருக்கும். அவன் கடைசி வரை புத்திசாலியாகவே காட்டப்பட்டிருப்பான். முதல் காட்சியில் ஈவு இரக்கமே இல்லாமல் சேதுராமனின் மனைவியைக் கொல்வது, மணியைக் கொன்றுவிட்டு அவன் கையோடு சேர்த்து கடிகாரத்தை வெட்டி எடுப்பது, மணியின் கையில் கடிகாரத்தைத் தவறாக கட்டி தன் வீட்டிற்கு வரவைப்பது, சத்யபாமாவிடம் Cheque book விஷயத்தில் மாட்டிக்கொள்கையில் மணியை பதற வைத்து அவனோடு சேர்ந்து அந்த கடிகாரத்தைத் தொடுவது, மித்திரன் மூலமாக பேசி மணியை அந்த கடிகாரத்தில் மாற்றங்கள் செய்ய வைப்பது, சர்ச் காட்சியில் தானும் மணியோடு சேர்ந்து 26 வருடங்கள் பயணிப்பது என படம் முழுக்க ஆத்ரேயா ஒரு அச்சுறுத்துகிற வில்லனாகவே வலம் வருகிறான்.

இயக்குனர் விக்ரம் குமாரின் உழைப்பும், திறமையும் பல காட்சிகளில் பளிச்சிடுகிறது. ஒரு புது ‘Time Travel’ கடிகாரத்தை உருவாக்க முயற்சித்து ஆத்ரேயாவும், மித்ராவும் பல முறை தோற்றுவிட்டார்கள் என்பதை வசனங்கள் ஏதுமில்லாமல் குப்பையில் கிடக்கும் உடைந்த கடிகாரங்கள் மூலம் புரிய வைத்துவிடுகிறார். குறிப்பாக, உன்னிப்பாக கவனிக்கப்பட வேண்டிய எக்கச்சக்க விஷயங்களைக் கொண்ட கடைசி 30 நிமிடங்களைப் பற்றி சொல்லியே ஆக வேண்டும். அவற்றில் சில கீழே:
– சர்ச் காட்சியில் கடிகாரத்தைத் தொட்ட மணியும், ஆத்ரேயாவும் 26 வருட ஞாபகங்களுடன் பின்னால் பயணிக்கிறார்கள். கால்களும், இளமையும் திரும்பிவிட்ட சந்தோஷத்தில் காரை விட்டு இறங்கி ஆடும் ஆத்ரேயாவைப் பார்த்து ஒன்றும் புரியாமல் விழிக்கிறான் மித்திரன். ஏனெனில், அவன் கடிகாரத்தைத் தொடவில்லை; அவனுக்கு எந்த ஞாபகமும் இல்லை.
– சென்ற முறை சேதுராமன் எப்படி தப்பித்தான் என தெரிந்ததால் தன் ஆட்களை அந்த வீட்டின் பின்புறம் அணுப்புகிறான், வீட்டின் மின்சார இணைப்பைத் துண்டிக்க சொல்கிறான், வாசலில் ஆள் தேவை என்பதால் காவலாளியை சுடாமல் விடுகிறான், வீட்டிற்குள் வந்ததும் கேஸ் சிலிண்டரைத் தேடி நகர்த்தி வைக்கிறான்.
– அது சரி, ஏன் இரண்டாவது முறையும் குழந்தையின் பெட்டியில் வெடிகுண்டு இருக்கிறதென்று நினைத்து பயப்படுகிறான்? ஏனெனில், சென்ற முறை ரயிலில் இருந்து குதித்து கோமாவிற்கு போய்விட்டதால் ‘ரயில் வெடித்ததா, இல்லையா’ ‘குழந்தையின் பெட்டியில் என்ன இருந்தது’ என்று தெரியாமலே போய்விட்டது ஆத்ரேயாவிற்கு.

படத்தில் சில விஷயங்கள் ரொம்பவே தற்செயலாக நடப்பதைப் போல் தெரியும், ஆனால் எல்லாவற்றையுமே சரியாக நியாயப்படுத்தியே எழுதியிருக்கிறார் விக்ரம் குமார். உதாரணத்திற்கு, அந்த கடிகார சாவி எப்படி மிகச்சரியாக மணியின் கைகளுக்கு வருகிறது என்கிற கேள்விக்கு, மணியின் ‘பபுள் கம்’ பழக்கத்தின் மூலம் என்கிற பதில் இருக்கிறது. சரி செய்யாத ‘ஷாக்’ அடிக்கும் ஸ்விட்சு என படம் நெடுக ஒவ்வொரு காட்சியிலும் சரியான நியாயங்கள் உண்டு. படத்தில் மூன்று முக்கிய காட்சிகளில் வரும் கழுகினை, காக்கும் கடவுளான விஷ்ணுவின் வாகனம் கருடனாய் பாவித்திருக்கிறார்கள். அதே போல, மணியின் வளர்ப்புத் தாயான சத்யபாமாவை, கிருஷ்ணரின் வளர்ப்புத் தாயான யசோதையுடன் ஒப்பிடலாம். அதே போல, விதி மற்றும் ஊழ் குறித்தும் சில காட்சிகள் உண்டு. தன் வளர்ப்புப்பிள்ளைக்கு ‘மணி’ என பெயரிடுகிறாள் சத்யபாமா, ஆனால் அதே பெயரையே சேது மற்றும் ப்ரியா தம்பதியினரும் தன் பிள்ளைக்கு வைத்திருப்பர்!

ஒரு சிலர் வேறொரு சந்தேகம் கேட்டனர் ‘சேதுராமன் பல நாட்களாக கஷ்டப்பட்டு உருவாக்கும் கடிகாரத்தை, எப்படி ஒரே நாளில் மணியால் மாதம், வருடம் எல்லாம் சேர்த்து மாற்றிவிட முடிகிறது’ என்று. இதே கேள்வியை ஒரு ஹாலிவுட் படத்தில் கேட்டிருப்போமா? ஹாலிவுட் படங்களில் எதைக் காட்டினாலும் கேள்வியே கேட்காமல் நம்பி ரசித்துவிட்டு வரும் நாம், நம் படங்களில் தெரியும் சின்ன சின்ன குறைகளை மட்டும் சுட்டிக்காட்ட தவறுவதில்லை. Fantasy என்கிற ஒரு வார்த்தையில், இந்த கேள்விக்கே இடமில்லாமல் போகிறது. படத்தை மேலும் சுவாரஸ்யமாக்க, இந்த கான்செப்ட்டில் இயக்குனர் எடுத்துக்கொள்ளும் சுதந்திரம் இவை. அதற்கு அடுத்த காட்சியிலேயே போட்டோவிலே தந்தையின் ஆறு விரலைப் பார்த்து, ஒரு நாள் முன்னதாக சென்று பார்க்கிறான் மணி. ‘அப்படிப் போகும்பொழுது, மணி ஆத்ரேயாவிடம் ஒரிஜினல் கடிகாரத்தைக் கொடுத்து மாட்டிக்கொண்டிருப்பானே?’ என்று சிலர் கேட்டனர். அதற்கு பதில் – ‘இது தனது அப்பா தானா என சந்தேகம் ஏற்பட்டதால், கண்டிப்பாக டுப்ளிகேட் கடிகாரத்தோடு தான் மணி சென்றிருப்பான்’. ‘சரி, தேதி மற்றும் நேரத்தைக் கேட்பதற்காக அவன் ஏன் இரண்டாம் முறையாக திரும்ப சர்ச்சிற்கு வரவேண்டும்? முதல் முறையே கேட்டிருக்கலாமே’ என்றும் சிலர் கேட்கின்றனர். முதல் முறை சர்ச்சிற்கு வந்தபொழுது, சேதுராமானாக  வந்திருப்பது தன் தந்தை தானா என்பது கூட தெரியாமல் இருந்திருப்பான் மணி. அப்பொழுது அவர்கள் உரையாடல் வேறு மாதிரி இருந்திருக்கக்கூடும். ‘நான் தான் உன் அப்பா, அம்மாவை கொன்றேன். பின்னோக்கிப் பயணித்து உன்னையும் கொல்கிறேன் பார்’ என்று ஆத்ரேயா சொல்லும்பொழுது தான், மணி கொஞ்சம் உஷார் ஆகியிருப்பான். அந்த இடத்தில் அவனால் சரியான தேதி மற்றும் நேரத்தை கேட்டிருக்க முடியாது, அதனாலேயே அவன் இரண்டாம் முறை வரவேண்டியிருக்கிறது. இந்த லாஜிக்கை எல்லாம் விளக்கி spoon-feed செய்ய வேண்டிய அவசியமும், நேரமும் இயக்குனருக்கு கிடையாது. இவை எல்லாம் போக, இது ஒரு ஸ்டார் நடிகர் நடித்த கமர்ஷியல் திரைப்படம்; அந்த இடத்தில் கண்டிப்பாக அப்படியொரு மாஸ் சீன் அவசியம் 😉

வேறு சிலர் இந்த படத்தை சமீபத்தில் வெளியான மற்றொரு ‘time travel’ படமான ‘இன்று நேற்று நாளை’யுடன் ஒப்பிடுகிறார்கள்; அப்படிப்பட்ட ஒரு ஒப்பீட்டிற்கு எந்தவொரு அவசியமும் இல்லவே இல்லை. இரண்டுமே நல்ல படங்கள் தான். சின்ன பட்ஜெட்டில் ஒரு சின்ன வட்டத்தில் அருமையாக எடுக்கப்பட்ட படம் ‘இன்று நேற்று நாளை’; அதுவே, எந்த கட்டுப்பாடுமில்லாமல் ‘time travel’ கான்செப்டில் பின்னிப் பெடலெடுத்திருக்கும் படம் ‘24’. வெறும் 5, 6 கோடிகளில் உருவாக்கப்பட்ட ‘இன்று நேற்று நாளை’ போன்ற ஒரு படத்தையும், அதைவிட பத்து மடங்கு பெரிய பட்ஜெட்டில் எடுக்கப்பட்ட படத்தையும் ஒப்பிடுவது சரியல்ல. இந்த இரண்டு படங்களையும் ஒப்பிடுவதே மடத்தனம்; இரண்டுமே ஒவ்வொரு வகையில் சிறந்த படம்! ‘24’ சில இடங்களில் தொய்வடைந்தது போல் இருப்பதன் காரணமும் அதுவே, எல்லா தரப்பினருக்கும் புரியும்படி இருப்பதற்காக. இவ்வளவு பொருட்செலவில் எடுக்கப்பட்ட ஒரு ஸ்டார் நடிகரின் படத்தில் கமர்ஷியல் சமரசங்கள் இருக்கத்தான் செய்யும். ஏனெனில் இந்த படம் சென்னை, கோவையில் ஓடினால் மட்டும் போதாது; பொள்ளாச்சி, தஞ்சாவூர், விருதுநகரிலும் ஓட வேண்டும் – அந்த ரசிகர்களுக்கும் புரிய வேண்டும், பிடிக்க வேண்டும். வரிசையாக குப்பைப் படங்களாக எடுத்து 200 கோடி, 300 கோடி என வசூல் சாதனை செய்த நடிகர் ஷாரூக் கான், சமீபத்தில் ஹீரோயின், பாடல்கள் எதுவுமில்லாமல் #FAN என்கிற ஒரு நல்ல படத்தில் நடித்தார்; ஆனால், அது 100 கோடி வசூலைக் கூட தொடவில்லை. இதை நான் ஒரு குறையாக சொல்லவில்லை. அதிக செலவில் ’24’ போல ஒரு நல்ல படமெடுக்கும் ஒரு ஸ்டார் நடிகர், தன் படத்தைக் காப்பாற்ற சின்ன சின்ன சமரசங்கள் செய்வதில் தவறேயில்லை!

சமூக வலைதளங்களில் சில #சூர்யா_haterகள் இந்த படத்தை காரணமே இல்லாமல் கலாய்ப்பதையும் காண முடிகின்றது. எத்தனையோ மொக்கை படங்களை எல்லாம் வெற்றியடைய செய்துவிட்டு, இப்படியொரு படத்தை கலாய்ப்பது அவர்களுக்குத் தான் கேவலம். #காஞ்சனா2, #வேதாளம், #தெறி போல படு சுமாரான படங்களை எல்லாம் 100 கோடி, 120 கோடி வசூல் அல்ல செய்த நாம், ’24’ போன்ற படங்களை உச்சி முகரத்தான் வேண்டும். நிச்சயமாக, ‘24’ போன்ற படங்கள் தமிழ் சினிமாவின் பெருமை; வணிக சினிமாக்களை அடுத்த தளத்திற்கு எடுத்து செல்வதில் இது போன்ற படங்களுக்கு மிக முக்கிய பங்குள்ளது! இது போன்ற படங்கள் வெளியாவதின் மூலம் ‘ஸ்டார் படங்கள்’ ‘கமர்ஷியல் படங்கள்’ என்கிற tagன் பிம்பம் சற்றே மாறும் என்கிற நம்பிக்கை பிறக்கிறது!

எழுதியவர் – ரஹ்மான் (www.fb.com/rahman.machinist)

24 (1).png

Decoding ‘24’ the Movie!

Suriya’s recent release #24 which is being praised by both the critics and majority audience unanimously, is running successfully in the theatres. However, there are a few people who say that ‘I don’t like the film’ or ‘I don’t understand the film’. The intention of this post is to clarify on the same by decoding the nuances in the screenplay.

(People who have watched #24 film alone can read further… Heavy spoilers ahead!)

Director Vikram Kumar who had given extra-ordinary films like 13B, ISHQ and MANAM earlier, is back with another unique entertainer ‘24’ in his signature style. Despite the stretched romance episode and unattractive songs that acts as speed breakers, the whole film is spectacular (Even the love portions are not so deviating, because the scenes move alongside the concept of ‘Time travel’ and ‘Time freeze’).

Provided the ‘Time Travel’ concept, Vikram Kumar has made it so interesting leaving no stone unturned. There was so much of detailing in every other scene. Even though there were few logical lags here and there, the director takes care of making them go unnoticed. For example, consider the villain character in the film; #Aathreyaa’s character only takes forward the film completely. His characterization is sketched so perfectly, that no flaws can be pin-pointed on him; he has been depicted so intelligently till the end. Right from the first scene, Aathreya is such a menacing villain where he kills Sethuraman’s wife ruthlessly to the following scenes where he chops off Mani’s hand to take the watch after killing him, placing the watch in Mani’s hand wrongly to bring him to his house, making Mani to use the watch and being a part of it after he gets caught by Sathyabama in the Cheque book confusion, motivating Mani to make the changes in the watch by fooling him through Mithran and travelling 26 years backward along with Mani.

Director Vikram Kumar’s efforts and brilliance is seen evidently in many scenes. Aathreyaa and Mithran fail so many times in the process of trying to make a new ‘Time Travel’ watch; the director conveys it with no dialogues at all, by just showing the dustbin full of broken watches. In particular, the last 30 minutes has got a lot of interesting shots that are meticulously detailed! Below are few:

– In the church scene, Mani and Aathreyaa who touches the watch, travels backward to the year 1990 with 26 years of memories. In the joy of getting back his legs and becoming a youngster again, Aathreyaa gets out of the car, jumps and dances in excitement. Mithran sees this, but he does not understand anything. Because he did not touch the watch; he does not have any memories.

– Knowing how Sethuraman escaped from his house last time, Aathreyaa sends his men to the backside of the house, asks them to disconnect the power supply, he does not shoot the security this time because he needs someone at the gate. Also, he moves the gas cylinder, once he comes into the house since he saw how it blasted last time.

– If your question is ‘Why is Aathreyaa afraid of the Baby case assuming it has a time bomb, the second time also?’ The answer is that last time he did not know whether the train blasted or not and what was actually in the baby case, since he was in coma.

Few things in the film may look like there are too many coincidences, but all of them are very well justified by the director. For example, the question ‘How does the key of the watch case reach Mani’s hands rightly?’ is answered by the ‘Chewing Gum’ habit of Mani. There are such justifying logic all-through the film including the malfunctioning switch that activates the ‘Time travel’ watch. The Eagle that comes in 3 pivotal scenes is depicted as ‘Garudaa’ [the mount (vahana) of Lord Vishnu]. Likewise, Sathyabama’s character (Mani’s step mother) can be compared to Yashodha (Lord Krishna’s step mother). There are scenes that refer to Destiny / Fate; say the example of Sathyabama naming her step-child as Mani, Sethu and Priya also had named their kid as ‘Mani’!

Few people questioned on the possibility in the pre-climax portion that ‘Sethuraman took so many days to invent such a ‘Time travel’ watch… How can a watch mechanic like Mani add the Month & Year feature to it in a single night?’ Have we asked such logic questions in Hollywood films? We people who watch Hollywood films dropping our jaws despite all logical lags, but we do not fail to question every other minor logic issues when it comes to our own films. These questions become nullified in ‘24’, just by the term ‘FANTASY’. These are cinematic liberties that the director has taken to make this concept even more engrossing. In the next scene, Mani sees 6 fingers in his father’s photo and goes to the future to check what’s wrong. Few people ask ‘Won’t Mani fall prey for Aathreyaa’s tricks, by giving him the original watch with new features?’ The answer is ‘No.’ Because Mani would have went to the next day with a duplicate watch also, since he had a doubt seeing the sixth finger. The next doubt is ‘Why should Mani come again to the Church 2nd time, to ask the date and time? He could have asked it first time itself, right?’ While coming to the Church first time, Mani would have come unprepared not knowing if the one who has come as Sethuraman is his real dad. Their conversation might have been different at that time. Mani would have been alarmed only after Aathreyaa said ‘I am the one who killed your father and mother. See now, I am gonna go back to the past and kill you too’. By then, he could not have asked the right date and time; that is why he had to come again. The director did not have any need or would not have sufficient time to explain all these logic and spoon-feed his audience. Beyond all these, it is a commercial film featuring a star actor; such a mass scene is mandatory here. 😉

Few others are comparing this film with ‘INDRU NETRU NAALAI’, another ‘time travel’ film that released a year ago; there was no need for such a comparison at all. Both are great entertainers in its own way. ‘INDRU NETRU NAALAI’ was a superb film made in a small budget with limited resources within a very small plot; whereas, ‘24’ is a stupendous movie that is unboundedly creative in the concept of ‘time travel’! ‘INDRU NETRU NAALAI’ was made in a shoe-string budget of around 5 to 6 crores, whereas ‘24’ is made in a budget that is 10 times more of it; both the films differ in plot, making, budget and the target audience. It lacks sanity to compare both these films and arguing on which is the best. ‘24’ might look uninteresting or leisurely paced in a few scenes, because it has to be made understandable and enjoyable for all set of audience. It is natural for such a high budget film to have a few ‘Minimum Guarantee’ stuffs and Commercial compromises. Because it is not adequate for the producer if such a film runs in Chennai or Coimbatore alone; it has to run in Pollaachi, Thanjavur and Viruthunagar too – fans from those region also should understand it and enjoy it. Shah Rukh Khan who made crap films grossing 200 crores and 300 crores continuously, made a good film called FAN recently which had no heroine or songs or any mindless commercial stuff; but, unfortunately it did not even cross 100 crores. Am not saying it as a complaint. But, there is nothing wrong for a star actor to include some commercial compromises to save a good film like ‘24’ which is made in a huge budget.

I saw few #Surya_Haters in social sites trolling this film for no reasons. For those people who made many crap films as Blockbusters, it is just a shame to make fun of this film. We people who made average and below average films like #Kaanchanaa2, #Vedalam and #Theri gross 100 crores and 120 crores, should celebrate films like ‘24’. For sure, such films are a pride for us which plays a pivotal role in taking our mainstream cinema to the next level! Such films can help in redefining the name and image of films that are made under the tag of ‘Star Films’ & ‘Commercial Films’!

Written by –  Rahman (www.fb.com/rahman.machinist)

‘FOLLOW’ us at https://boxofficebossblog.wordpress.com to read more movie reviews & interesting cinema articles… Movie buffs, do subscribe..!!

@24 – Movie Review

*** Spoiler-Free Review ***

Science Fiction’ movies are a rarity in South Indian cinema; whereas, films based on ‘time travel’ concept are even more scarce. How great it would be when someone like Director Vikram Kumar who plays with genres vividly, directs a film on the idea of ‘Time travel’ with a promising star like Suriya? We have Surya playing triple role, ace technicians like A.R.Rahman & Tirru, a very interesting genre and a wonderful captain. What more to ask? The engrossing teaser & trailers doubled and tripled the audience’s expectations. So, how good is the film? Read on, to know!

230.24 – Movie Review - 1.jpg

After promising films such as the ‘out of the box’ horror thriller YAAVARUM NALAM, the memorable ISHQ and the fantastic family drama MANAM which was based on the concept of reincarnation, Vikram Kumar strikes back with a superb sci-fi action thriller! Audience who enter the cinema hall with loads of expectation, will leave absolutely delighted. #24 is an exceedingly mind-blowing entertainer, the biggest plus point of ‘24’ is its intriguing screenplay with brilliant twists and turns.

Coming to the logic part, the film isn’t flawless and it has its own lags and loopholes; Vikram Kumar has taken some liberty in the credibility and logic stuffs to make this genre and concept even more astounding. Even though there are some minuses, the screenplay gets you hooked for the whole running time. This is one Tamil film in recent times, which you would watch with so much of exciting ‘edge of the seat’ moments and a completely unpredictable play between the protagonist and antagonist. Vikram Kumar has delivered an extra-ordinary ‘time-travel’ movie ever seen in Indian cinema, leaving no stone unturned within this concept.

230.24 – Movie Review - 3.jpg

The film’s story and the core scenes begins right from the very first frame (people who miss the first 10 minutes can skip the show; it is that important to watch the film from beginning). Towards interval, the film gets so interesting and the Interval block is a stunner that leaves no clues about what could happen next! The second half is a complete roller coaster ride with a very intense mind game. The length might look like a problem due to the stretched romance episode. Over a point of time, we are not able to enjoy the cute romance between Mani and Sathya how funny or lovely it may be, since the seriousness of Aathreya’s scenes are getting spoiled to an extent. The dialogues are simple yet straight-to-the-point. The characterization of Aathreya is very well depicted in each and every scene; the interval block, the Cheque book scene and many other scenes in the second half describes how cunning, cruel and intelligent Aathreya is!

Suriya as an actor & producer has put his heart & soul for this film, which is evidently seen. Suriya who steals the show as Aathreya, has shown good variations in the other two roles Mani & Sethuraman too. This is definitely a significant film in his career, both as an actor & producer; it would be a game-changing attempt in the industry if Suriya & Studio Green decides to fund many more experimental ventures like this (which could lead to redefining the term ‘mass films’, ‘star films’ or ‘high budget commercial films’). Samantha and Nithya Menen has done the right justification in the roles offered. Saranya comes in a prominent role and does an impressive job, as like always. After LINGAA in recent time, A.R.Rahman has delivered a mediocre album; the songs are not so likable except for the rich visuals and the dazzling Surya & Samantha pair. Tirru’s cinematography and A.R.Rahman’s background score are the strong pillars of 24, setting the right mood all through. Prawin Pudi’s sleek cuts are pivotal for such a zig-zag film that moves forth and back often.

Rating: 4/5

Verdict: An astounding sci-fi action thriller! Must Watch!

Review by: Rahman

‘FOLLOW’ us at https://boxofficebossblog.wordpress.com to read more movie reviews & interesting cinema articles… Movie buffs, do subscribe..!!

Happy Birthday, Thalaivaa :) @arrahman :)

பின்வரும் பதிவானது சிற்சில இடங்களில், ஏ.ஆர்.ரகுமான் ரசிகர்களுக்கு மட்டுமே புரியக்கூடியதாக இருக்க அநேக வாய்ப்புகள் உண்டு… ரஹ்மானின் ரசிகனாக, வெறியனாக என் அடிமனதில் இருந்து உண்மையாக, நிரம்பி வழியும் அன்போடு எழுதியது ஒவ்வொரு வார்த்தையும்…. Love you தலைவா… ஏ.ஆர்.ரகுமான் _/\_

இன்று ‘இசைப்புயல்’ ஏ.ஆர்.ரகுமான் அவர்களின் 49வது பிறந்தநாள்…

#ஏ_ஆர்_ரகுமான் என்கிற இந்த மனிதர் எனக்கும், என் போன்ற இளைஞர்களின் வாழ்விலும் மிக மிக முக்கியமானவர்…. என் வாழ்வின் ஒரு அங்கம் போலவே ஆனவர்… இவரது பாடல்களைக் கேட்காமல் ஒரு நாள் கூட கழிந்ததில்லை!
ஒரு சின்ன டவுனில் பிறந்து வளர்ந்த என் போன்ற ஒருவனுக்கு இசையை அறிமுகப்படுத்தியவர்… என்னைப் போல கோடிக்கணக்கான ரசிகர்களுக்கு 1990களில் western இசையை அறிமுகப்படுத்தியவர். அவரது ‘என்னவளே அடி என்னவளே’ தான் எங்கள் தலைமுறை ரசித்த முதல் மெலடி சாங்க்.. ‘ஹம்மா.. ஹம்மா..’, ‘முக்காலா முக்காபுலா’ எல்லாம் என்னவென்றே புரியாமலே டீக்கடை முதல் கல்யாண வீடு வரை ஹிட் அடித்த மேற்கத்திய இசை… அவரது ‘பேட்டை ராப்’பும், ‘கொக்கு சைவ கொக்கு’ம் தான் எங்கள் பள்ளிக்கால குத்துப்பாடல்கள்.. சூப்பர் ஸ்டாரை எங்கள் தலைமுறை தரிசித்ததும் ‘ஒருவன் ஒருவன் முதலாளி’, ‘என் பேரு படையப்பா’ போன்ற intro songகளில் தான்…
மிகைப்படுத்தி எல்லாம் சொல்லவில்லை… நானெல்லாம் #வைரமுத்து போன்ற எழுத்தரசர்களின் வரிகளைக் காதலிக்க ஆரம்பித்தது ரகுமானின் பாடல்கள் வழியே தான்.. அப்பப்பா, என்ன ஒரு கூட்டணி…! ‘புது வெள்ளை மழை’, ‘சின்ன சின்ன ஆசை’யில் தொடங்கி ‘என் மேல் விழுந்த மழைத்துளியே’, ‘மலர்களே மலர்களே’, ‘தென்மேற்கு பருவக்காற்று’, ‘ஒரு பொய்யாவது சொல் கண்ணே’, ‘கண்ணாளனே’, ‘எனக்கே எனக்கா’, ‘என்ன சொல்லப் போகிறாய்’, ‘எங்கே எனது கவிதை’, ‘வெண்ணிலவே வெண்ணிலவே’, ‘அஞ்சலி அஞ்சலி’, ‘யாக்கைத் திரி’, ‘விடை கொடு எங்கள் நாடே’, ‘ஒரு தெய்வம் தந்த பூவே’, ‘சினேகிதனே’ என்கிற இந்த வெற்றிக் கூட்டணி இன்று ‘ஓ காதல் கண்மணி’யின் ‘பறந்து செல்ல வா’, ‘நானே வருகிறேன்’, ‘தீரா உலா’, ‘மலர்கள் கேட்டேன்’ வரை தொடர்கிறது.

Taal, Rangeela போன்ற படங்கள் மூலம் எங்களை எல்லாம் இந்தி படங்கள் கேட்க வைத்த பெருமையும் தலைவன் ஏ.ஆர்.ரகுமானையே சேரும்!

மிக நன்றாக ஞாபகம் இருக்கிறது… ஆறேழு வயதிலேயே மனதில் ஆழமாய் பதிந்து போன ஒரு விஷயம் .. “ஏ.ஆர்.ரகுமான்’னு ஒரு மியூசிக் டைரக்டர்.. அவர் பாட்டெல்லாம் நல்லாருக்கும்” என்பது…! அந்த காலக்கட்டத்தில் காதலன், ரோஜா, பாம்பே ஆகிய படங்களின் பாடல்களே எங்கெங்கும்… அதிலும் ரஜினி நடிப்பில் முத்து பாடல்களும், கமல் நடிப்பில் இந்தியன் பாடல்களும் மிகப்பெரிய ஹிட் ஆன பின் எட்டுத்திக்கும் ரஹ்மான் புகழ் தான்! ஆடியோ கேஸட் தேயாத குறையாக மிஸ்டர்.ரோமியோ, என் சுவாசக் காற்றே, ரட்சகன், ஜீன்ஸ், லவ் பர்ட்ஸ், காதல் தேசம் போன்ற படங்களின் பாடல்களைக் கேட்டதுண்டு. சங்கமம், ரிதம் மற்றும் படையப்பா படத்தின் ஆடியோ கேசட் விற்பனை எல்லாம் இன்னும் பல ஆண்டுகளுக்கு வரலாறு பேசும்! படையப்பா மற்றும் காதலர் தினம் ஆடியோ சேசட் எல்லாம் முன்பதிவு செய்தும் கிடைக்காமல் போன கதை எல்லாம் உண்டு (இந்த காலத்தில் தான் online piracy, ஒரே நிமிடத்தில் download எல்லாம்… 1990களில் ஒரு பெரிய படத்தின் ஆடியோ கேசட்டை முதல் நாளில் வாங்குவதே சாதனை தான்!) ரஜினி’யின் பாபா திரைப்படம் வரை தொடர்ந்த ஆடியோ கேசட் காதல், அதன் பின் ஆடியோ சி‌டி என பரிணாம வளர்ச்சியடைந்தது.

நடுவில் சில ஆண்டுகள் ஹிந்தியில் அதீத கவனம் செலுத்திய ரகுமான், அங்கேயும் வெற்றிக்கொடி நாட்டினார். மிகப்பெரும் ஜாம்பவாங்களான தயாரிப்பாளர்களும், இயக்குனர்களும் இந்த அருமைத் தமிழனுக்காகக் காத்திருந்தனர்! ஒரு கட்டத்தில் எக்கச்சக்க பாலிவுட் வாய்ப்புகள் வந்து குவிய, ‘எவ்வளவு பிசியாக இருந்தாலும் சரி, என் தாய் மொழி தமிழில்  வருடத்திற்கு இரண்டு படங்களாவது இசையமைப்பேன்’ என முடிவோடு இருந்தார். ரஹ்மானது புகழ் மேற்கத்திய நாடுகளுக்கும் பரவ, விரைவில் Hollywood பட வாய்ப்புகளும் அவரது கதவைத் தட்டியது.

ஒரு கால கட்டத்தில், ரஹ்மான் அவர்களின் பாடல்கள் மீதான காதல், ஒரு வகை போதையாக, வெறியாக.. விவரிக்க முடியாத பைத்தியக்காரத்தனமாகவே மாறிப்போனது. ரஹ்மானின் இசை என்பதைத் தாண்டி, ரஹ்மான் அவரே பாடிய பாடல்கள் மீது தனி கிறக்கம் பிறந்தது.
நான் UG படித்துக்கொண்டிருந்த பொழுது ‘நியூயார்க் நகரம்’, ‘தீயில் விழுந்த தேனா’, ‘எல்லாப் புகழும் ஒருவன் ஒருவனுக்கே’, ‘அதிரடிக்காரன்’, ‘Roobaroo’, ‘Khalbali’ போன்ற ரஹ்மான் பாடிய பாடல்களே தினமும் சுப்ரபாதம்!

2009ஆம் ஆண்டு பிப்ரவரி மாதம் SLUM DOG MILLIONAIRE படத்திற்காக OSCAR விருதிற்காக பரிந்துரைக்கப் பட்டிருந்தார் ஏ.ஆர்.ரஹ்மான் (ஏற்கனவே, Golden Globe வென்றிருந்தார்)… திங்கள்கிழமை காலை 6:30 மணி முதல் 11 மணி வரை அந்த நிகழ்ச்சி LIVE ஆக ஒளிபரப்பாகும். காலேஜ் லீவு போட்டு வீட்டில் பார்க்க முடியாதென்பதால், காலேஜ் கட் அடித்துவிட்டு ஒரு டீக்கடையில் அந்த கடை ஒனரிடம் கெஞ்சிக் கூத்தாடி எப்பொழுதும் SUN MUSIC’ம் ஆதித்யா காமெடி சேனளலும் ஓடுகிற அந்த டி‌வியில் STAR MOVIES ஓட வைத்து, ரஹ்மான் ஆஸ்கார் வாங்கிவிட்டு தமிழில் பேசுவதை எல்லாம் அந்த டீக்கடைவாசிகளோடு பார்த்தது எல்லாம் அடிப்பொளி  அனுபவம்!!

ரஹ்மான் அவர்களின் இசையைப் பெரிதும் விரும்பாத சிலர் கூறும் சம்பிரதாய குற்றச்சாட்டு “ரஹ்மான் முன்ன மாதிரி இப்போ இல்லை.. நல்லாவே பாட்டு போட மாட்டேன்ங்கிறாரு” என்று.. அவர்களுக்கு எல்லாம் தெரியாது 95% ஹிட் ரெகார்ட் உள்ள ஒரே இசையமைப்பாளர் ரஹ்மான் தான் என்பது. அவரது careerஇல் flop ஆல்பம் என்றால் அது பரசுராம் போல ஒரு சில ஆல்பம் மட்டுமே. சுமாரான பாடல்கள் அல்லது அவரது தரத்தினும் சற்றே குறைந்த பாடல்கள் கொண்ட ஸ்டார், லிங்கா, கண்களால் கைது செய் போன்றவை கூட ஹிட் ஆல்பங்களே! அவரைப் பற்றி இப்படி கூறுபவர்கள் எல்லாம் கடல், மரியான், விண்ணைத்தாண்டி வருவாயா, ராவணன், ஆயுத எழுத்து, எந்திரன், சில்லுனு ஒரு காதல், கோச்சடையான், ஓ காதல் கண்மணி போன்ற படங்களின் அருமையான பாடல்களைக் கேட்கத் தவறிவிட்டார்களோ என்னவோ?!

தமிழ், இந்தி, ஹாலிவுட் என மென்மேலும் வளரும் ஏ.ஆர்.ரஹ்மானது வளர்ச்சி ஒவ்வொரு நாளும் வியக்க வைக்கிறது (கனடாவில் அவரது பெயரில் ஒரு தெருவே உண்டு!! இந்த லிங்கில் பார்க்கவும் –> http://www.goo.gl/ZRLhZk) உலகமெங்கிலும் கோடிக்கணக்கான ரசிகர்கள் இருந்தும், கிட்டத்தட்ட இசைக்குரிய விருதுகளில் மிக முக்கியமானவற்றை வென்றுவிட்ட பிறகும் அவரது தன்னிலை மாறா குணமும், தன்னடக்கமுமே அவரது சொத்தாக இருக்கிறது. ‘Beep Song’ சர்ச்சையில் சிக்கித் தவிக்கும் சிம்புவிற்கு moral support அளிக்கும் வகையில், மற்ற வேலைகளை எல்லாம் தள்ளி வைத்துவிட்டு உடனடியாக அவர் compose செய்து தந்த ‘தள்ளிப் போகாதே’ பாடல்… அந்த உதவி ஒரு சமீபத்திய உதாரணம், அவர் எவ்வளவு பெரிய மனதுக்காரர் என்பதைச் சொல்ல!

2007இல் ஒரு பேட்டியில் மிக உருக்கமாய் சொன்னார் ‘என் தமிழ் மொழியும், தமிழ் மக்களும் எனக்காக எவ்வளவோ செய்திருக்கின்றனர். ஆனால், நான் எதுவுமே கைமாறாக செய்துவிடவில்லை. எனக்கு இரண்டு ஆசைகள் உண்டு. ஒன்று, சென்னையில் ஒரு இசைப் பள்ளி தொடங்கி மானவர்களுக்கு நியாயமான கட்டணத்தில் தரமான இசை பயிற்சி அளிக்கவேண்டும். இன்னொன்று, உலகப் பொதுமறையான திருக்குறளின் 1330 குறளையும் அனைவரும் எளிதில் படிக்கும் வகையில் இசையமையத்து உலகமெங்கும் புகழ் சேர்க்க வேண்டும்.. அது மிகப்பெரிய சவால், ஏற்கனவே வேலைகள் ஆரம்பித்து விட்டேன். இன்னும் 3, 4 ஆண்டுகள் ஆகும்’ என்றார். அவரது முதல் கனவு நிறைவேறிவிட்டது, இரண்டாவது கனவு சில காரணங்களால் நின்று போனது. அந்த கனவும் விரைவில் நிறைவேற வேண்டுமென வாழ்த்துவோம்.

சென்னை வந்து 5 ஆண்டுகளாகப் போகிறது. இத்தனை ஆண்டுகளில் நான் நேரில் சந்தித்து பேச விரும்பும் ஒரே சினிமா celebrity ஏ.ஆர்.ரஹ்மான் அவர்கள் மட்டுமே. இதுவரை பொது விழாக்களில் அவரை 3 மூன்று முறை பார்த்திருக்கிறேன், மிக விரைவில் அவரை தனிப்பட்ட முறையில் சந்திப்பேன் என நம்புகிறேன்! வருகிற ஜனவரி 16ஆம் தேதி நடக்கவிருக்கும் அவரது ‘நெஞ்சே எழு’ LIVE CONCERTஐ நேரில் காண மிக ஆவலோடு காத்திருக்கிறேன்!

இனிய பிறந்தநாள் வாழ்த்துக்கள், ARR…!! நீங்கள் இன்னும் பற்பல ஆண்டுகள் நோய் நொடியின்றி வாழ உளமாற வேண்டி வாழ்த்துகிறோம்.
கலிலூர் ரஹ்மான்


Happy Birthday A.R.Rahman

There are high chances that the below article might be understandable only by A.R.Rahman fans (in few lines)… As a hard-core fan and admirer of A.R.Rahman, I have shared my love for him from the bottom of my heart… Love you, ARR _/\_

Today is the 49th Birthday of ‘Isai Puyal’ A.R.Rahman…

For me and in the lives of youngsters like me, #A_R_Rahman is a very important person… he is an integral part in our lives… there isn’t a single day spent without his songs!
He was the one who introduced music to people like me… he introduced ‘Western music’ to millions of audience like me in the 1990s. His ‘Ennavale, Ennavale’ was the first melody song for our generation. Songs like ‘Hummaa Hummaa’ and ‘Mukkaalaa Mukkaapulaa’ were viral hits from tea shops to marriage houses. His ‘Pettai Rap’ and ‘Kokku saiva Kokku’ were our school-time ‘Kuthu songs’… Our generation celebrated ‘Super Star’ on screen with his intro songs like ‘Oruvan Oruvan Mudhalaali’ and ‘En Peru Padayappaa’ only…

This is no exaggeration… but, I started loving Legendary writer Vairamuthu’s lines only through A.R.Rahman’s songs. Whatta fantasic combination it is!! It started with ‘Chinna chinna aasai’, ‘Puthu vellai mazhai’ and it went on with evergreen songs like ‘En mel vizhundha mazhaithuliye’, ‘Malargale Malargale’, ‘Thenmerku Paruvakaatru’, ‘Oru poiyyaavathu sol kannae’, ‘Kannaalane’, ‘Enakkae Enakkaa’, ‘Anjali Anjali’, ‘Vennilave Vennilave’, ‘Enna solla pogiraai’, ‘Engae enadhu kavidhai’, ‘Yaakkai Thiri’, ‘Vidai kodu engal naadey’, ‘Oru deivam thandha poovey’, ‘Snehithane’ and is remaining fresh and young till date with the recent songs of ‘O Kadhal Kanmani’ – ‘Parandhu sella vaa’, ‘Naaney varugiren’, ‘Theeraa Ulaa’, ‘Malargal Ketten’.

He is the sole reason for people like us to listen to Hindi songs by his initial films in Hindi – TAAL and RANGEELA!

I very well remember that, at the age of 6 or 7 itself, I had something registered in my mind… “there is this composer called A.R.Rahman.. he gives very interesting songs.” Songs of Kaadhalan, Bombay and Roja were so popular at that time. That too, after the release of Rajini’s MUTHU and Kamal’s INDIAN, Rahman’s name & fame reached every nook and corner! We use to listen to the songs of Mr.Romeo, En Swaasa Kaatre, Ratchagan, Jeans, Love Birds and Kaadhal Desam in audio cassettes continuously with no break at all. The audio sales of Rhythm, Sangamam and Padayappaa were historically record-breaking! In few areas, the audio cassettes of Padayappaa and Kaadhalar Dhinam were not available for people who even made advance bookings (online piracy and downloads in few seconds are possible today only… in 1990s and early 2000s, buying a big film’s audio cassette the first day itself is an achievement!) The love for audio cassette that continued till Rajini’s BABA, was then replaced by Audio CDs.

For few years, A.R.Rahman was concentrating so keenly in Bollywood films and made his signature success stamp so strongly there too. Many leading producers and directors were waiting for this successful Tamil youngster! Over a point of time, when he was flooded with Bollywood offers, he made a very firm decision that “Whatever busy I may be, wherever I may go… I will do at least 2 films in Tamil every year” Eventually, his works reached the west and Hollywood offers knocked his door.

In a certain period of time, my love for A.R.Rahman’s songs grown into an addiction and an indescribable craze!! Other than the songs composed by A.R.Rahman, there was a magical addiction to his voice. Songs sung by him such as ‘Newyork Nagaram’, ‘Theeyil vizhundha thaenaa’, ‘Ellaa pugazhum oruvanukkey’, ‘Athiradikaaran’, ‘Roobaroo’ and ‘Khalbali’ become my prayer in college days.
In February 2009, A.R.Rahman was nominated for the prestigious Academy award for his work in SLUM DOG MILLIONAIRE (he had already won GOLDEN GLOBE award for the same, few weeks back). That program was going LIVE from Monday morning 6:30AM to 11AM. I was not able to take leave from college and watch it at home. So, I bunked my class and went to a nearby Tea stall. I requested the Tea stall owner to play STAR MOVIES channel in the tv in his shop (where you can see SUN MUSIC and AADHITHYA only running 24X7). Cannot forget that day when the whole tea shop was whistling and enjoying it like a cricket match, where A.R.Rahman was speaking in Tamil after receiving the 2 OSCAR awards!!

There is a namesake complaint on A.R.Rahman from few people who does not like his music much, that “A.R.Rahman’s songs are not as good as it used to be earlier”. Those people would not know the fact that A.R.Rahman is the only music director with a hit rate of 95% in the industry! He has only very few flop albums in his career such as Parasuram. Even films that have average songs or songs that are below his actual standard like Star, Lingaa, Kangalaal Kaidhu sei are also hit only. People who make such comments might have not listened to his fantastic albums like Kadal, Mariyaan, Vinnaithaandi Varuvaayaa, Raavanan, Aayudha Ezhuthu, Endhiran, Sillunu Oru Kaadhal, Kochchadaiiyaan and O Kadhal Kanmani it seems!

The evolution and growth of A.R.Rahman as a Global Rockstar from Kollywood to Bollywood to Hollywood is just amazing! His growth everyday is just adorable!! (There is even a street in his name in Canada now! See the link –> http://www.goo.gl/ZRLhZk) Even after gaining billions of fans all over the world and winning most of the significant awards for his music, his character and humbleness remains the same. His efforts putting away all other works and composing ‘Thalli Pogaathey’ song in a single day to give a moral support for Simbhu… that is one example to refer how great and selfless he is!

In 2007, he said in an interview emotionally that, “Tamil language and people have given a lot for me… but, I have not done much in return. I have two wishes. First one, is to build a music school in Chennai and to provide students quality music education in a reasonable price. Second one is to compose all 1330 Kurals in Thirukkural in a simpler way for people to remember and recite, taking it to the next generation and all over the world. That is a herculent task and it will take minimum of 3 to 4 years. I have started the works already’. He made his first dream come true. But, the second wish was halted due to unknown reasons; we wish that dream also to come true very soon.

It is been 5 years since I came to Chennai. The only cinema celebrity whom I would like to meet in person is none other than A.R.Rahman. I have seen him thrice in public functions. I wish that I will see him in person very soon! very much excited to watch and enjoy his ‘NENJE YEZHU’ Live concert on January 16th!

Birthday wishes, A.R.Rahman sir…!! We wish you livelong happily with all success and prosperity!
– Kalilur Rahman

@Tamasha, @Bajirao Mastani & @Dilwale – Movies Review

Watched @Tamasha, @Bajirao Mastani and @Dilwale in the last 10 days, and here is my short review on all the 3 films 🙂

178.Tamasha Review

#Tamasha Movie Review

TAMASHA is a Imtiaz Ali brand love story, and he has been successful in proving his magic once again. TAMASHA deals with the monotonous life and feelings of a man in the corporate world (the protagonist), his love and his search of finding himself.

More than calling #Imtiaz_Ali as a film maker, I would call him a magician. His magical touch makes every film amazing. The characterization of the lead pair, the scenes of their acquaintance, the way they chose to find happiness by not revealing their identities and the arguments between them reminds Imtiaz’s previous films; still, the chemistry and the emotions work big time. Imtiaz Ali did not fail in his process of creating a different world and pulling us into it, infact it was effortless for him.

The cinematography, casting and music are the biggest plus points of TAMASHA, the writing towards climax was too good! Whereas, few scenes in the second half made the film look dragging. Both Ranbir and Deepika has done great justification in their roles respectively. Deepika Padukone is evolving as a very good performer film by film.

Rating – 3.75/5

182.Bajirao Mastani Review

#Bajirao_Mastani – Movie Review

Sanjay Leela Bhansali’s BAJIRAO MASTANI is a historical romance drama film. It is the story of Bajirao, the second hereditary Peshwa of the Maratha Empire (primarily revolving around Peshwa Bajirao and his love for his second wife Mastani).

The film shines as a gem in every department, thanks to the perfect casting and the tehnical brilliance. Whether the music, cinematography, art direction, costumes or any other technical team, everyone has given their fullest. Particularly, the detailing in art direction is breath-taking! The palaces look magnificent with full of fountains and chandeliers, the court, the seraglio, the glass chamber and all other sets takes you to the Maratha empire.

The dialogues were so sharp and impressive (say the dialogue on secularism, the scene where Kashi and Bajirao speaks about Krishna and Rukmani, the conversation between Mastani and her son in the pre-climax scene).

Ranveer Singh is the show-stealer as Peshwa Bajirao! His elegant performance makes you believe that he is Bajirao and the efforts that he has taken to live that role are noteworthy. Priyanka Chopra and Deepika Padukone has delivered equally competent performance in the roles of Kashi and Mastani; Deepika enthralls with another great performance following Piku and Tamasha this year. It is really good to see her in such films rather than films like Happy New Year!

Rating: 3.75/5

Verdict: A Must Watch movie for all Historical movie lovers and people who love to watch intense love subjects!

183.Dilwale Review

#DILWALE  – Movie Review

DIWALE is yet another film full of typical South Indian masala roasted in Rohith Shetty’s flavor!

The film is a very routine masala entertainer which has used the tested template formula of story telling with too much drama, larger than life stunts and silly comedies. You will be able to predict each and every scene in the film and you will be left with lots of questions on logic. Despite all the above said minuses, Rohith Shetty manages to engage the audience with a crowd-pleasing entertainer in his style. The film was far far better than the crap #Chennai_Express in entertainment and all other aspects.

DIWALE relies heavily on the on-screen chemistry of Shah Rukh and Kajol and the romance portion (which actually saves the film from becoming a disaster).  Except the first 20 minutes, the first half was engaging in most parts, whereas  the second half lost its moment with irrelevant scenes and annoying comedy. Pritam’s songs and Amar Mohile’s background score added a lot of strength to the film.

Rohith Shetty continuous to lift ideas / copy scenes directly from Tamil, Telugu movies and old Hindi & English movies seamlessly 😛 (say the plot and many pivotal scenes are heavily inspired from popular South Indian films and the proposal scene of Veer & Ishitha from LOVE ACTUALLY).

Rating – 2.75/5

Verdict – A routine crowd pleaser! Worth a watch, Leave your brains at home 😛


Reviews by: Rahman

‘FOLLOW’ us at https://boxofficebossblog.wordpress.com to read more movie reviews & interesting cinema articles… Movie buffs, do subscribe..!!