Tag Archives: Aishwarya Dutta

சத்ரியன் – திரைப்பட விமர்சனம்

Sathiriyan - Movie Review (1)
‘சுந்தரபாண்டியன்’
என்கிற சூப்பர் ஹிட் படத்தோடு தன் கேரியரைத் தொடங்கிய இயக்குனர் S.R.பிராபகரன், உதயநிதி ஸ்டாலினுக்காக ‘OK OK’ ஸ்டைலில் எடுத்த ‘இது கதிர்வேலன் காதல்’ திரைப்படம் சுமாராக ஓடியது. நடிகர் விக்ரம் பிரபுவுக்கு தன் முதல் படமான ‘கும்கி’ படத்திற்கு பிறகு, சொல்லிக்கொள்ளும்படி பெரிய ஹிட் எதுவுமே இல்லை. ‘இது என்ன மாயம்’, ‘வாகா’, வீர சிவாஜி’ என சமீபத்திய ரிலீஸ்கள் எல்லாமே படுதோல்வி அடைந்தது. விக்ரம் பிரபு, இயக்குனர் பிராபகரன் என இருவருக்குமே கண்டிப்பாக தங்கள் கேரியரில் ஒரு பெரிய ஹிட் தேவைப்படும் இந்நிலையில், ‘சத்ரியன்’ அவர்களுக்கு கை கொடுக்குமா?

*** Mild Spoilers Ahead ***

திருச்சி மாநகரமே பார்த்து அஞ்சிடும் ரவுடியான குணா (விக்ரம் பிரபு) தன் காதலி நிரஞ்சனாவுக்காக (மஞ்சிமா மோகன்) தன் தொழிலையும் வன்முறையையும் கைவிட்டு திருந்த முயற்சிக்கும்பொழுது, எதிரிகள் மூலம் அவருக்கு பல பிரச்சினைகள் வருகிறது. அவற்றை சமாளிக்க மீண்டும் வன்முறையை கையில் எடுக்கும் விக்ரம் பிரபு அதிலிருந்து மீண்டு வருகிறாரா இல்லையா என்பது தான் ‘சத்ரியன்’ படத்தின் கதை.

காதலுக்காக திருந்தும் ரவுடி என்கிற ஹைதர் காலத்து கதையை, நாம் தமிழ் சினிமாவில் குறைந்தபட்சம் 200 படங்களிலாவது பார்த்திருப்போம் இல்லையா? அதையே இன்னொரு முறை தன் பங்குக்கு எடுத்திருக்கிறார் இயக்குனர் S.R.பிராபகரன். அதை கொஞ்சம் சுவாரஸ்யமாக சொல்லியிருந்தாலாவது, தேவலாம். ஆனால், அதுவும் இல்லை. படம் ஆரம்பித்து 5 நிமிடங்களில், வில்லன்களுக்கு கொடுக்கப்படும் அறிமுக பில்டப்பிலேயே நமக்கு போரடித்துவிடுகிறது.

அதைத் தாண்டி… படம் நெடுக பார்த்து பார்த்து சலித்துப் போன பழைய காட்சிகளும், எளிதில் கணிக்கக்கூடிய டிவிஸ்ட்களும், கிளிஷேக்களும், தூக்கத்தை வரவழைக்கும் வசனங்களும், எந்தவித ஈர்ப்பையும் ஏற்படுத்தாத பாடல்களும் சண்டைக்காட்சிகளும் காமெடியுமே படம் முழுக்க நிறைந்து கிடக்கிறது. பேசிக்கொண்டே இருக்கும் வில்லன்கள், பில்டப் மட்டுமே கொடுக்கும் ஹீரோ, 1990 சினிமாக்களில் வருவதைப் போல ‘நல்ல போலீஸ்’ என்கிற பெயரில் வரும் ‘மொக்கை போலீஸ்’, ஹீரோ இருக்கும் இடம் தெரியும் என்று சொல்லியும் ஹீரோ பிரண்டை ஒன்றும் செய்யாமல் விடும் லூசு வில்லன் என படத்தின் குறைகளை சொல்லிக்கொண்டே போகலாம். மொத்த படத்திலும், ஞாபகம் வைத்துக்கொள்ளும்படி ஒரேயொரு காட்சி கூட இல்லை. அரங்கத்திலிருந்த மொத்த ரசிகர்களுமே ‘எப்போடா இண்டர்வெல் வரும், எப்போதான் படம் முடியும்?’ என காத்திருப்பதையும் கிண்டலடிப்பதையும் பார்க்க முடிந்தது.

படத்தின் பிரதான கதையான கோஷ்டி மோதல், யார் திருச்சியை ஆள்வது என்கிற போட்டியிலேயே ஒரு சுவாரஸ்யமும் இல்லாதபொழுது டாக்டராக வரும் கவின், அவர் காதலியாக வரும் ஐஸ்வர்யா தத்தா என பல கிளைக்கதைகள் எதற்கு? நேரத்தைக் கடத்தவா? குணா மீது நிரஞ்சனாவுக்கு காதல் வரும் காட்சி, வன்முறை வேண்டாம் என நிரஞ்சனா சொல்லும் காட்சி, தன் காதல் பற்றி ரவியிடம் குணா சொல்லும் காட்சி, நிரஞ்சனா வீட்டிற்கே சென்று அவள் அம்மாவிடம் குணா பேசும் காட்சி என படத்தின் முக்கிய காட்சி எதிலுமே கொஞ்சம் கூட வலுவில்லை. காட்சியை மேலும் ரசனைக்குறியதாக ஆக்க வேண்டிய வசனங்கள் எல்லாம், பொறுமையை சோதிக்கும்படியே இருந்தன. அதிலும் கிளைமாக்ஸில் வில்லனையும், எதிர்கோஷ்டியில் இருக்கும் தன் நண்பனையும் ஹீரோ பேசியே திருத்தும் வசனங்களெல்லாம் ‘ஐய்யோ சாமி முடியல’ ரகம்! மொத்த படத்தில் ஒரேயொரு ஆறுதல் என்றால், அது நாயகி மஞ்சிமா மோகன் தான். ‘அச்சம் என்பது மடமையடா’ படத்தை விட இதில் சற்றே எடை குறைவாகவும், திருச்சி பெண்ணாக சுடிதாரில் ரொம்பவே அழகாகவும் தோன்றியிருக்கிறார்.

இது தான் அடுத்த நடக்கப்போகிறது என கணிக்கக்கூடிய இது போன்ற மசாலா திரைப்படங்களில் ஒரு இயக்குனர் ஸ்கோர் செய்யக்கூடிய ஏரியாக்களே திரைக்கதை, வசனம் மற்றும் மேக்கிங் தான். அவை எல்லாவற்றிலும் ‘தேமே’ என கோட்டைவிட்டு விட்டார் இயக்குனர். இப்படியொரு கதையை கொண்ட படத்தின் திரைக்கதையை, இயக்குனர் ஏன் நத்தை வேகத்தில் அமைத்திருக்கிறார் என தெரியவில்லை.

எல்லா படங்களிலும் இதே போல ஒரே மாதிரியான விறைப்பான ரியாக்ஷன்களை மட்டும் கொடுத்துக்கொண்டு இன்னும் எத்தனை நாள் காலம் தள்ளப்போகிறாரோ நடிகர் விக்ரம் பிரபு? தாத்தா அளவுக்கு இல்லாவிட்டாலும், அப்பா அளவிற்காவது நடிக்க வேண்டாமா? ஒரு சில காட்சிகளே வந்தாலும் கூட, கவின் நிறைவாக நடித்திருக்கிறார். படத்தில் ஹீரோவின் காட்பாதர் போல ரவி என்கிற ஒரு கதாபாத்திரம் வருகிறது – அந்த கதாபாத்திரத்தில் விஜய் முருகனை ஏன் நடிக்க வைத்தார்கள் என தெரியவில்லை. கொஞ்சமும் செட் ஆகாத அவர், மிகப்பெரிய மைனஸ் ஆக இருக்கிறார். தாரா போன்ற திறமையான ஒரு நடிகை ரொம்பவே சின்ன ரோலில் வீணடிக்கப்பட்டிருக்கிறார். யோகி பாபு கூட ஏன் வருகிறோம், போகிறோம் என்றே தெரியாதபடி இரண்டே காட்சிகளில் வந்து போகிறார். டெக்னிக்கல் அம்சங்களில் சிவகுமார் விஜயனின் ஒளிப்பதிவு ஈர்க்கிறது. யுவன் ஷங்கர் ராஜாவின் இசையில் ஒரு பாடல் கூட கேட்கும்படி இல்லை; பின்னணி இசை ஆங்காங்கே கவனம் ஈர்த்தாலும், பெரிதாக கவரும்படி எதுவுமே இல்லை. யுவனுக்கு என்னதான் ஆச்சு? அது சரி, இப்படியொரு படத்தில் யுவனை மட்டும் குத்தம் சொல்லி என்ன ஆகப்போகிறது?

‘சத்ரியன்’ என்கிற இந்த படத்துக்கு முதலில் வைத்த பெயர் ‘முடிசூடா மன்னன்’… அப்படியே விட்டிருக்கலாம், ‘சத்ரியன்’ என்கிற டைட்டிலாவது தப்பியிருக்கும்! :/

ரஹ்மான்

‘FOLLOW’ us at https://boxofficebossblog.wordpress.com to read more movie reviews & interesting cinema articles… Movie buffs, do subscribe…!!

Sathiriyan - Movie Review (3)

 

@AaraathuSinam & @Kanithan – Movie Review

207.Aaraathu Sinam - Movie Review.

Aaraathu Sinam – Movie Review

#AaraathuSinam is a crime thriller film written and directed by Arivazhagan and produced by Sri Thenandal Films. It is the official remake of the Malayalam Super Hit film Memories (2013), directed by Jeethu Joseph who has made brilliant thrillers like Drishyam. The film stars Arulnithi, Aishwarya Rajesh and Aishwarya Dutta in the lead roles.

First things first, Director Arivazhagan has given a remake that sticks honestly to its original except some minor changes and small commercial compromises. Since the original version was at its best (free of flaws), Arivazhagan has used even the same story telling technique in most aspects (including the cinematography and editing).

The initial 30 minutes are a bit uninteresting, with some forcibly added humour and too many flash cuts on the protagonist’s personal loss. The first half is not gripping as the original because Arulnithi struggles to be perfect in the role of an alcoholic / ex-cop (Prithviraj had just nailed it in the original version). In the first half, Arulnithi looked so stone-faced unable to emote rightly. However, Arulnithi scored very well in the second half utilizing all the ample opportunities he had; definitely, this is one of the best roles that he has ever sported. Arulnithi must also be highly appreciated for continuously being wise on choosing unique scripts that are out of the box and does not have any hero worship (or false heroism) right from the beginning of his career (say Vamsam, Mouna Guru, Oru Kanniyum Moondru Kalavaanigalum, Demonte Colony)

207.Aaraathu Sinam - Movie Review

Towards interval, the film sets in right pace and progresses precisely towards the plot; there is no stopping then. The second half is a real treat for thriller movie lovers, irrespective of whether you have watched the Malayalam version or not. The director is able to pull of things accurately, which were the plus points of MEMORIES; the characters establishment and their development is an integral part in this story and that has been taken care of (say the scene where Aravind decides to quit drinking, after realizing that he was not able to run and catch the accused due to his alcohol addiction) The supporting cast including Aishwarya Rajesh, Aishwarya Dutta, Radharavi, Anupama Kumar, Tulasi, R.N.R.Manohar, Robo Shankar and Charlie have justified the roles given; Director Gaurav was convincing as the antagonist, except for the scanty dialogue delivery in the climax. Background score by Thaman was a very big plus point, despite reminding the theme music of EERAM in several scenes. Cinematography by Aravinnd Singh and Editing by Rajesh Kannan were backboning the narration very efficiently; after his brilliant debut in Demonte Colony, Aravinnd has given his best once again.

On the flip side, the too much of ‘Cinema Police’ comedy was annoying over a point of time and it lessens the thriller mood to an extent. The ‘Thirukural’ song in the second half could have been avoided, which looked like a very big speed breaker!

Verdict:
A pretty decent & honest remake with a very impressive second half. Recommendable watch for weekend!

Rating: 3.5/5

207.Kanithan - Movie Review.

Kanithan – Movie Review
#Kanithan is an action-thriller film written and directed by T. N.Santhosh (former associate of A.R.Murugadoss) and produced by Kalaipuli S Thanu. The film features Atharvaa and Catherine Tresa in the lead roles, while Drums Sivamani has composed the film’s music.

Debutant Santhosh has attempted to make an out and out masala commercial film that deals with a social issue that most of us would not have heard about. But, he fails miserably in his mission due to a very weak script. In short, a very interesting plot has been wasted with a poor, lethargic writing! The first half was likable in bits and parts, whereas the second half falls flat with a pathetic screenplay and too many cliches. The director can be appreciated only for choosing an untouched concept and having collected many information on it through a detailed research (there are some hard-hitting facts that will put in you shock); but all of these are let down by a very conventional play.

Kanithan gives a déjà-vu feeling in many scenes, reminding us of some popular hit films in some oof its pivotal scenes. In particular, it reminds us of many films of A.R.Murugadoss and follows the same screenplay and sequential techniques used in those films (RAMANA – in those scenes where the protagonist finds the similarities between the victims of the Education Loan case, THUPPAAKKI – in the whole film, especially in those scenes where the Protagonist and Antagonist tries to find and reach each other, GHAJINI – a scene where the Sky TV employees are hiding inside a room, the villains pretend to leave and comes again reminds the scene where Asin gets stuck inside Apartment surrounded by the baddies in Ghajni)

207.Kanithan - Movie Review

Kanithan has a ‘n’ number of other problems in writing, casting, editing and music too. The first 30 minutes are just gap-fillers with full of unwanted comedy and romance episode (this film did not need a heroine at all, except for some skin-show). The film arouses some interest in the pre-interval portions, and when we are expecting something to great to happen in the second half, we are served with a routine, clichéd, logicless stuff 😦 One best example to define this film’s lethargic writing is a scene where the hero and his friends are in the process of unveiling a biggest scam to the public and their lifes are in deadly danger – even one of their colleague is shot dead, there the hero drinks with his friend and goes to his girlfriend’s house who is alone there! All just for a song :/ there, we go with a facepalm 😦 :/ In fact, such scenes are there right from the beginning – the protagonist’s family set-up which is too artificial, his friends, love, office, the cop (his father’s friend) – nothing looks real or believable; the clichés starts from showing Manobala as the CEO of the TV channel and Catherine Tresa as his daughter; we are said that the monthly salary of the Chief Reporter is Rs.6,500 per month (so, the office peon must be asked to work for free). There are few other scenes where the logic has been taken for granted, such as showing anyone is able to get acces to the systems of DOT CONSULTANCY easily, which has all of their most confidential information.

Kanithan has a very interesting plot and there are some good moments and interesting ideas here and there (say the scene where the Antagonist calls a hospital and verifies about Venkatesh & how the protagonist handles it and the end shot where a fake doctor itself becomes the cause for the antagonist’s death), but the flimsy / frail script does not make it a worthy entertainer for 2+ hours. The most important antagonist and his son roles has also been totally ruined with a very poor casting; that too, using a much popular dubbing voice for that role makes it look even more weak. Even a fight sequence in a significant situation in the second half has been filmed in a very poor manner. The below average songs by ‘Drums’ Sivamani and their worst placements are a very big minus point. Halfway hrough the film, we start feeling that even ‘run of the mill’ entertainers are far better than these type of films.

On the whole, Kanithan is somewhere between a bearable and below average entertainer. :/

(I still wonder how this film got such fairly positive reviews in the press show… In Sathyam cinemas, a number of people walked away even before the film got over)

P.S: A small piece of advice to Actor Atharvaa… It is appreciable that he selects scripts of different genres and backdrop (Chandi Veeran, Muppozhuthum Un Karpanaigal, Irumbu Kuthirai), but it will be good for his career if he chooses script that has a better writing (something, at-least like EETI which would make his investors happy). Performance wise , there are no major issues; he is mostly convincing in all films.

Verdict: An interesting plot wasted with a pathetic writing! Kanithan is somewhere between a bearable and below average entertainer.

Rating: 2.5/5
(I really wanted to rate this film somewhere around 2/5 only, but could not stop myself from rating it a little high at-least for the noble plot it has)

Review by: Rahman

‘FOLLOW’ us at https://boxofficebossblog.wordpress.com to read more movie reviews & interesting cinema articles… Movie buffs, do subscribe..!!